"Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι"

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

28 Οκτωβρίου 1940 - 39ο σύνταγμα ευζώνων Μεσολογγίου

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο (Ελληνοϊταλικό , Ελληνογερμανικό πόλεμο & Μέση Ανατολή) οι Έλληνες Στρατιώτες που έχασαν την ζωή τους ή αγνοούνται μέχρι σήμερα, είναι 15.557.
Οι 13. 253 Ηρωικοί Έλληνες Στρατιώτες χαθήκαν στη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου με την συντριπτική πλειοψηφία, εντός της αλβανικής επικράτειας .
Το ιστορικό ΟΧΙ του 1940 έγινε σύνθημα, μετουσιώθηκε σε πράξη αντίστασης και μαζί με την ιαχή ΑΕΡΑ, έγιναν η κινητήριος δύναμη των ηρωικών μας φαντάρων όπου στα βουνά και στα φαράγγια της Β. Ηπείρου και της Αλβανίας, ανέτρεψαν, καταδίωξαν και κατατρόπωσαν τις ορδές των Ιταλών.
Όμως λίγοι από τους πεσόντες είναι ενταφιασμένοι σε κάποιο νεκροταφείο, ενώ διάσπαρτα και εγκαταλειμμένα οστά Ελλήνων Στρατιωτών, υπάρχουν σε πλαγιές, βουνά και δάση.
Η Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού έκδωσε το βιβλίο «ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΙ 1940 -1945» , όπου κατέγραψε και έφερε στο φως, όλους τους Έλληνες Αξιωματικούς και Στρατιώτες που σκοτώθηκαν ή αγνοούνται, όπου ανάμεσα τους είναι και αρκετοί Αιτωλοακαρνάνες.
Από κάθε γωνία της Αιτωλοακαρνανίας Αγρότες, Ψαράδες, Τσοπάνηδες, Δάσκαλοι, Έμποροι, έτρεξαν στο πρόσταγμα της πατρίδας μας όπου τους καλούσε να την υπερασπίσουν με τους περισσοτέρους να καταταχτούν στο 39ο Σύνταγμα Ευζώνων Μεσολογγίου και διασπαστήκαν στα τρία τάγματα ( I/39, ΙΙ/39, ΙΙΙ/39).






39ο Σύνταγμα Ευζώνων Μεσολογγίου 1940


2/39 Σύνταγμα Ευζώνων Μεσολογγίου 1ος λόχος





545 Αιτωλοακαρνάνες έχασαν την ζωή τους όπου αρκετοί παραμένουν έως και σήμερα άταφοι ή πρόχειρα θαμμένοι σε ομαδικούς τάφους.


Από τους 545 νεκρούς ήρωες οι 289 άνηκαν στο 39ο Σύνταγμα Ευζώνων Μεσολογγίου.




Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 39ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΥΖΩΝΩΝ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ Ε.Α. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΛΟΜΒΑ  2/39 ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΥΖΩΝΩΝ

πηγή http://nikosgiannis.mylivepage.com






Θα σας πω για να το μάθει ο ντουνιάς,
το τραγούδι της λεβέντικης γενιάς
που το φέρνει ο αγέρας με τον πόνο της φλογέρας
και που κρύβει τον καημό της λευτεριάς....



Το τραγούδι της τρανής παλικαριάς,
που το λέει στα κορφοβούνια ο βοριάς
και τ΄αντιλαλούν οι λόγγοι πέρ΄από το Μεσολόγγι
κι απ΄το Σούλι ως το χάνι της Γραβιάς...


Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝ' ΑΠ΄ΤΟΝ ΘΕΟ ΣΤΑΛΜΕΝΗ....
Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΠΟΤΕ ΤΗΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ....



Το τραγούδι που οι στροφές του οι παλιές,
φτάναν μέχρι τις ψηλές αητοφωλιές
κι έτσι οι αητοί μαθαίναν πολεμώντας πώς πεθαίναν
παλικάρια σε βουνά κι ακρογιαλιές...



Το τραγούδι που ειν' αθάνατη πνοή
που το λέγαν σαν γλεντούσαν κι οι Θεοί,
που τη Νίκη ενός Αγώνα πέρα εκεί στον Μαραθώνα
διηγιέται να ζηλεύουν οι λαοί...


Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ Η ΧΙΛΙΟΔΟΞΑΣΜΕΝΗ...
Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ Η ΤΟΣΟ ΑΔΙΚΗΜΕΝΗ...

 
της Γραβιάς...



Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝ' ΑΠ΄ΤΟΝ ΘΕΟ ΣΤΑΛΜΕΝΗ....
Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΠΟΤΕ ΤΗΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ....


Το τραγούδι που οι στροφές του οι παλιές,
φτάναν μέχρι τις ψηλές αητοφωλιές
κι έτσι οι αητοί μαθαίναν πολεμώντας πώς πεθαίναν
παλικάρια σε βουνά κι ακρογιαλιές...

Το τραγούδι που ειν' αθάνατη πνοή
που το λέγαν σαν γλεντούσαν κι οι Θεοί,
που τη Νίκη ενός Αγώνα πέρα εκεί στον Μαραθώνα
διηγιέται να ζηλεύουν οι λαοί...



Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ Η ΧΙΛΙΟΔΟΞΑΣΜΕΝΗ...
Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ Η ΤΟΣΟ ΑΔΙΚΗΜΕΝΗ...

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

25 Οκτωβρίου 1822 - Σαν σήμερα ξεκίνησε η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου

Η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου




Μετά την καταστροφική μάχη του Πέτα για τους έλληνες επαναστάτες (4 Ιουλίου 1822), ο Ομέρ Βρυώνης και ο Κιουταχής, επικεφαλής 11.000 ανδρών, κατήλθαν χωρίς αντίσταση στην κοιλάδα του Μεσολογγίου, την οποία απέκλεισαν από ξηράς (25 Οκτωβρίου). Μαζί τους βρέθηκαν και οι οπλαρχηγοί Βάλτου και Ξηρομέρου, Γεώργιος Βαρνακιώτης, Γιαννάκης Ράγκος, Γώγος Μπακόλας, Γεωργάκης Βαλτινός και Ανδρέας Ίσκος, που είχαν δηλώσει υποταγή στους δύο πασάδες. Ο Γιουσούφ Πασάς με τον στόλο του συμπλήρωνε τον αποκλεισμό της πόλης από τη θάλασσα. Το Μεσολόγγι εκείνα τα χρόνια ήταν το οικονομικό και πολιτικό κέντρο της Δυτικής Χέρσου Ελλάδας (σημερινής Δυτικής Στερεάς Ελλάδας).

ο Μαυροκορδάτος στα τείχη του Μεσολογγίου


Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και ο Μάρκος Μπότσαρης με τα λείψανα του εκστρατευτικού σώματος του Πέτα ανέλαβαν την υπεράσπιση της πόλης. Το Μεσολόγγι ήταν ευπρόσβλητο από ξηράς και προστατευόταν από ένα χαμηλό περιτείχισμα κατασκευασμένο στις αρχές της Επανάστασης. Η δύναμη των πολεμιστών δεν υπερέβαινε τους 700 άνδρες, ενώ χρειάζονταν τουλάχιστον επταπλάσιοι υπερασπιστές. Στους προμαχώνες δεν υπήρχαν παρά μόνο 14 πυροβόλα. Τα πολεμοφόδια και τα τρόφιμα μόλις έφθαναν για ένα μήνα. Η θέση των πολιορκουμένων ήταν απελπιστική.



Στο στρατόπεδο των πολιορκητών υπήρχε διχογνωμία για το σχέδιο ενεργειών. Ο Κιουταχής και ο Γιουσούφ υποστήριζαν την άμεση κατάληψη του Μεσολογγίου με έφοδο. Ο Ομέρ Βρυώνης ήταν της γνώμης να το καταλάβουν δια συμβιβασμού, προκειμένου να διατηρηθεί η πόλη αλώβητη για τις ανάγκες του στρατού, μετά την ερήμωση της Αιτωλοακαρνανίας.



Τελικά, επικράτησε η γνώμη του Ομέρ. Οι πολιορκούμενοι εξέλαβαν ως θείο δώρο την εξέλιξη αυτή. Άρχισαν ατέρμονες συζητήσεις περί συμβιβασμού, αναμένοντας τη βοήθεια που είχαν ζητήσει από την Πελοπόννησο και τα νησιά. Πράγματι, στα μέσα Νοεμβρίου στολίσκος από 11 πλοία υπό τον Ανδρέα Μιαούλη διέσπασε τον θαλάσσιο αποκλεισμό του Μεσολογγίου. Αποβίβασε 1000 άνδρες υπό τους Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, Ανδρέα Ζαΐμη και Κανέλλο Δεληγιάννη και προμήθευσε με τροφές και πολεμοφόδια τους υπερασπιστές του. Τότε, οι πολιορκούμενοι διαμήνυσαν στους Τούρκους πασάδες, ότι αν θέλουν το Μεσολόγγι να έλθουν να το πάρουν.



Η κατάσταση στο στρατόπεδο των πολιορκητών δεν ήταν καλύτερη από αυτή τον πολιορκουμένων. Τα πολεμοφόδια και τα τρόφιμα άρχισαν να ελαττώνονται και οι προμήθειες νέων κατέστησαν δυσχερείς. Έτσι, οι πασάδες αποφάσισαν έφοδο, αφού είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος με τις διαπραγματεύσεις. Η επίθεση προγραμματίστηκε για τη νύχτα της 24ης προς 25η Δεκεμβρίου, με την ελπίδα ότι οι μαχητές θα εγκατέλειπαν τους προμαχώνες και θα πήγαιναν στις εκκλησιές για να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα. Όμως, το σχέδιο της επίθεσης είχε διαρρεύσει στους μαχητές του Μεσολογγίου από τον ελληνικής καταγωγής γραμματικό του Ομέρ Βρυώνη, Γιάννη Γούναρη, κι έτσι η φρουρά παρέμεινε στις θέσεις της πανέτοιμη για την επίθεση.



Κατά την έφοδο, οι Οθωμανοί υπέστησαν πανωλεθρία και οι δύο πασάδες αποφάσισαν να λύσουν την πολιορκία στις 31 Δεκεμβρίου 1822, επειδή κυκλοφορούσαν έντονες φήμες ότι έφθανε εναντίον τους ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Κατά τη διάρκεια της επιστροφής τους στην Ήπειρο, νέα δοκιμασία περίμενε τους καταπονημένους Οθωμανούς. Στην προσπάθειά τους να διαβούν τον πλημμυρισμένο Αχελώο, πολλοί στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους. Τα υπολείμματα των δυνάμεων του Κιουταχή και του Ομέρ Βρυώνη έφθασαν σε κακή κατάσταση στις 21 Φεβρουαρίου 1823 στο Κραβασσαρά (σημερινή Αμφιλογία) και στη συνέχεια πέρασαν με πλοία στην Πρέβεζα.



Η καταστροφή του οθωμανικού στρατού προκάλεσε την αποτυχία της εκστρατείας των δύο πασάδων κατά της Δυτικής Ελλάδας. Η επιτυχία των Ελλήνων έγινε μεγαλύτερη, καθώς μετά την αναχώρηση των Οθωμανών από το Μεσολόγγι, ενώθηκαν με τους επαναστάτες οι οπλαρχηγοί Ανδρέας Ίσκος και Γεωργάκης Βαλτινός, που είχαν προσχωρήσει στο τουρκικό στρατόπεδο. Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός, με νωπά τα γεγονότα στο μυαλό του, αναφέρεται στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου και την καταστροφική διάβαση του Αχελώου από τους Τούρκους στο ποίημα του «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», που έγραψε το Μάιο του 1823 (στροφές 88-121).

 88



Πήγες εις το Μεσολόγγι

την ημέρα του Χριστού,

μέρα που άνθισαν οι λόγγοι

για το τέκνο του Θεού.

89



Σου 'λθε εμπρός λαμποκοπώντας

η Θρησκεία μ' ένα σταυρό,

και το δάκτυλο κινώντας

οπού ανεί τον ουρανό,

90



“σ' αυτό”, εφώναξε, “το χώμα

στάσου ολόρθη, Ελευθεριά!”.

Και φιλώντας σου το στόμα

μπαίνει μες στην εκκλησιά.

91



Εις την τράπεζα σιμώνει,

και το σύγνεφο το αχνό

γύρω γύρω της πυκνώνει

που σκορπάει το θυμιατό.

92



Αγρικάει την ψαλμωδία

οπού εδίδαξεν αυτή•

βλέπει τη φωταγωγία

στους Αγίους εμπρός χυτή.

93



Ποιοι είν' αυτοί που πλησιάζουν

με πολλή ποδοβολή,

κι άρματ', άρματα ταράζουν;

Επετάχτηκες εσύ!

94



Α, το φως που σε στολίζει,

σαν ηλίου φεγγοβολή,

και μακρίθεν σπινθηρίζει,

δεν είναι, όχι, από τη γη.

95



Λάμψιν έχει όλη φλογώδη

χείλος, μέτωπο, οφθαλμός•

φως το χέρι, φως το πόδι,

κι όλα γύρω σου είναι φως.

96



Το σπαθί σου αντισηκώνεις,

τρία πατήματα πατάς,

σαν τον πύργο μεγαλώνεις,

κι εις το τέταρτο κτυπάς.

97



Με φωνή που καταπείθει

προχωρώντας ομιλείς:

“Σήμερ', άπιστοι, εγεννήθη,

ναι, του κόσμου ο Λυτρωτής.

98



Αυτός λέγει, αφοκρασθείτε:

"Εγώ ειμ' 'Αλφα, Ωμέγα εγώ•

πέστε, που θ' αποκρυφθείτε

εσείς όλοι, αν οργισθώ;

99



Φλόγα ακοίμητην σας βρέχω,

που, μ' αυτήν αν συγκριθεί

κείνη η κάτω οπού σας έχω,

σαν δροσιά θέλει βρεθεί.

100



Κατατρώγει, ωσάν τη σχίζα,

τόπους άμετρα υψηλούς,

χώρες, όρη από τη ρίζα,

ζώα και δέντρα και θνητούς.

101



Και το παν το κατακαίει,

και δεν σώζεται πνοή,

πάρεξ του άνεμου που πνέει

μες στη στάχτη τη λεπτή"”.

102



Κάποιος ήθελε ερωτήσει:

Του θυμού Του εισ' αδελφή;

Ποιος είν' άξιος να νικήσει

ή με σε να μετρηθεί;

103



Η γη αισθάνεται την τόση

του χεριού σου ανδραγαθιά,

που όλην θέλει θανατώσει

τη μισόχριστη σπορά.

104



Την αισθάνονται και αφρίζουν

τα νερά, και τ' αγρικώ

δυνατά να μουρμουρίζουν

σαν ρυάζετο θηριό.

105



Κακορίζικοι, πού πάτε

του Αχελώου μες στη ροή

και πιδέξια πολεμάτε

από την καταδρομή

106



να αποφύγετε; Το κύμα

έγινε όλο φουσκωτό•

εκεί ευρήκατε το μνήμα

πριν να ευρείτε αφανισμό.

107



Βλασφημάει, σκούζει, μουγκρίζει

κάθε λάρυγγας εχθρού,

και το ρεύμα γαργαρίζει

τες βλασφήμιες του θυμού.

108



Σφαλερά τετραποδίζουν

πλήθος άλογα, και ορθά

τρομασμένα χλιμιντρίζουν

και πατούν εις τα κορμιά.

109



Ποίος στο σύντροφον απλώνει

χέρι, ωσάν να βοηθηθεί•

ποίος τη σάρκα του δαγκώνει

όσο που να νεκρωθεί.

110



Κεφαλές απελπισμένες,

με τα μάτια πεταχτά,

κατά τ' άστρα σηκωμένες

για την ύστερη φορά.

111



Σβιέται -αυξαίνοντας η πρώτη

του Αχελώου νεροσυρμή-

το χλιμίντρισμα και οι κρότοι

και του ανθρώπου οι γογγυσμοί.




Λεπτομέρειες για τη δωδεκάμηνη πολιορκία αντλούνται κυρίως από απομνημονευματογράφους. Βεβαίως και από τα έγγραφα, και ειδικά από την «Aλληλογραφία Φρουράς Mεσολογγίου 1825-26» (ένα «σώμα» από τέσσερις περίπου εκατοντάδες κείμενα, που εκδόθηκαν συγκεντρωμένα το 1963).

πηγή http://www.sansimera.gr/

Έκθεση φωτογραφίας με τίτλο "Ο ΑΕΝΑΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ"



Απο την Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010, η "Διέξοδος" στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου φιλοξενεί στις αίθουσες της Πινακοθήκης της έκθεση φωτογραφίας των Σπύρου Μαρκογιάννη, Βασίλη Βαρσακέλη και Στέλιου Φιλίππου με τον τίτλο "Ο αέναος κύκλος της εργασίας".




Με την έκθεση αυτή επιχειρείται μια αναδρομή στην προσπάθεια επιβίωσης και την εξέλιξη των παραδοσιακών επαγγελμάτων. Πώς η επιστήμη και η τεχνολογία επηρέασαν τον τσαγκάρη με τη φαλτσέτα, τον κτηνοτρόφο που αρμέγει, τον γυρολόγο παλιατζή με το κάρο, τον λατερνατζή, τον πεταλωτή αλόγων, τον νταουλτζή, τον επισκευαστή καϊκιών στο καρνάγιο, τον μεταλλωρύχο και τόσους άλλους επαγγελματίες που, υπο το βάρος των τεχνολογικών επιτευγμάτων, είτε παραγκωνίσθηκαν και χάθηκαν είτε προσπαθούν ακόμη να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις των καιρών.



Η έκθεση θα περιλαμβάνει σαράντα μεγάλων διαστάσεων έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες και θα την προλογίσει ο καθηγητής της Βυζαντινής Μουσικής και συνεργάτης της "Διεξόδου" κ. Γιάννης Δακαλάκης



Το επίσημο ξεκίνημα θα γίνει στις 7.30 το βράδυ της Κυριακής με ελεύθερη είσοδο και χωρίς την αποστολή ατομικών προσκλήσεων.



Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά (εκτός Δευτέρας και Τρίτης) και θα διαρκέσει έως την Κυριακή 13 Νοεμβρίου με ώρες λειτουργίας από τις 10.30 το πρωί έως τη 1 το μεσημέρι και από τις 6 το απόγευμα έως τις 8.30 το βράδυ.



***



Ο Σπύρος Μαρκογιάννης κατάγεται από το Μεσολόγγι και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη ως γεωπόνος. Φωτογραφίζει πολλά χρόνια και διαθέτει μεγάλο αρχείο από εικόνες ζωής στην Ελλάδα και το εξωτερικό, από αλλοτινές και σημερινές εποχές, σε slides και ψηφιακή μορφή. Ιδρυτικό μέλος της φωτογραφικής ομάδας f14 - ΚΟΙΝΟΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΩΝ και μέλος της φωτογραφικής ιστοσελίδας www.imagemaker.gr, έχει παρακολουθήσει μαθήματα και σεμινάρια φωτογραφίας και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και διαγωνισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.



Ο Βασίλης Βαρσακέλης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου μεγάλωσε και τελείωσε τη σχολή Ηλεκτρονικών. Η αγάπη του για το «γράψιμο του φωτός» και της στιγμής ξεκίνησε από την ηλικία των 12 ετών με μια απλή μηχανή Kodak ενώ μια manual Zeiss-ikon σηματοδοτεί μια νέα αρχή για σχολαστικότερη προσέγγιση των θεμάτων. Συνεχίζει να αποτυπώνει αναλογικά και ψηφιακά την ματιά του που αχόρταγα μαγεύεται από το εκπληκτικό φυσικό περιβάλλον και τους ανθρώπους.



Ο Στέλιος Φιλίππου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και σπούδασε Ηλεκτρονικός , Γραφιστική και Διαφήμιση. Παρακολούθησε σεμινάρια σκηνοθεσίας και κινηματογράφου στη ΧΑΝΘ και φωτογραφίας στο Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης του οποίου είναι και μέλος τα τελευταία χρόνια. Ιδρυτικό μέλος της φωτογραφικής ομάδας f14 - ΚΟΙΝΟΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΩΝ, μέλος του www.alamy.com του Λονδίνου, του www.fotolia.com της Νέας Υόρκης και της φωτογραφικής ιστοσελίδας www.imagemaker.gr, έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις και διαγωνισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Δείγματα δουλειάς του Σπύρου Μαρκογιάννη








Διεύθυνση: ΑΘ. ΡΑΖΗ-ΚΟΤΣΙΚΑ 25

Τ.Κ. 30 200
ΙΕΡΗ ΠΟΛΗ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
Τηλέφωνο: 26310 - 51 260
FAX: 26310 - 55 240
Κινητό: 6976 643610
e-mail info@diexodos.com.gr


www.diexodos.com.gr

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Η ιστορία του Μεσολογγίου αντικείμενο προγράμματος βιωματικής μάθησης

ΔΗΜΟΣ ΙΕΡΑΣ ΠΟΛΕΩΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ


ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ιστορία του Μεσολογγίου αντικείμενο προγράμματος βιωματικής μάθησης



Στο διάστημα 22 – 24 Οκτωβρίου οι μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου των Εκπαιδευτηρίων Γείτονα θα επισκεφθούν την Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου στο πλαίσιο του Προγράμματος Βιωματικής Μάθησης «Ταξίδι στο παρελθόν – Ελληνική Επανάσταση».


Το Σάββατο 23 Οκτωβρίου οι μαθητές: α) θα παρουσιάσουν εργασίες με θέματα «Ο φιλέλληνας Λόρδων Βύρων», «Ο Ιάκωβος Μάγερ και τα Ελληνικά Χρονικά», «Το κίνημα του Φιλελληνισμού στην Ελληνική Επανάσταση» στο Βυρώνειο Κέντρο, β) θα παρουσιάσουν εργασίες με θέματα «Ιστορία του Μεσολογγίου μέχρι την πρώτη πολιορκία», «Το χρονικό της Εξόδου των Ελεύθερων Πολιορκημένων» και «Η ζωή στο πολιορκημένο Μεσολόγγι» στο Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Διέξοδος», γ) θα ξεναγηθούν στη Δημοτική Πινακοθήκη, δ) θα επισκεφτούν το ιστορικό μοναστήρι του Άη – Συμιού.




Την Κυριακή 24 Οκτωβρίου οι μαθητές στον Κήπο των Ηρώων θα βιώσουν το ιστορικό παρελθόν και θα αξιοποιήσουν την εμπειρία ως μέσο μάθησης με την παρουσία τους στον ιερό χώρο. Εκεί, θα παρουσιάσουν εργασίες με θέματα «Ο Διονύσιος Σολωμός και οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» και «Η ζωή του Μάρκου Μπότσαρη», θα διαβάσουν χαρακτηριστικά αποσπάσματα του Νικολάου Κασομούλη που αναφέρονται στο ιστορικό γεγονός της Εξόδου, ενώ μαθητική χορωδία – ορχήστρα θα αποδώσει δημοτικά τραγούδια και αποσπάσματα από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους.

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Μια βραδιά "από καρδιάς...για την Ακακία Κορδόση"

- Τιμητική εκδήλωση από την κινηματογραφική λέσχη για την καταξιωμένη συγγραφέα που αποτέλεσε και ιδρυτικό μέλος της








Η κινηματογραφική λέσχη Μεσολογγίου και η θεατρική ομάδα «ΠΡΟΒΑ» του Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου Μεσολογγίου οργανώνουν το Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010 στις 8 το βράδυ, στο Τρικούπειο πολιτιστικό κέντρο, μια βραδιά αφιερωμένη στο καινούργιο βιβλίο της Ακακίας Κορδόση «Απ΄ το ροζ ως το κόκκινο».

Βασική ομιλήτρια θα είναι η συγγραφέας Ελένη Πριοβόλου. Θα συνοδεύσει στο πιάνο ο μουσικός Σπ. Χολέβας, ενώ θεατρική απόδοση θα κάνουν μέλη της θεατρικής ομάδας.

Ακακία Κορδόση «Απ’ το ροζ ως το κόκκινο»

Πάντα στο μαγικό, συνειρμικό ύφος των Νοερών καλοκαιριών, το καινούργιο βιβλίο Απ’ το ροζ ως το κόκκινο της βραβευμένης με το Μέγα Βραβείο Λογοτεχνίας της Γαλλικής Ακαδημίας συγγραφέως Ακακίας Κορδόση αφηγείται την πορεία ενός άνισου και ανισόβαρου έρωτα, απ’ το παν ως το τίποτε. Περιγράφει –με λεπτομέρειες ψυχαναλυτή– τα παθήματα μιας ψυχής «άγραφης» κι απλής, μέσα σ’ έναν άγνωστο γι’ αυτήν κόσμο, όπου δεν βρίσκει πού ν’ ακουμπήσει. Όμως, μέσα απ’ αυτό το ερωτικό κι αισθηματικό –φαινομενικό– αδιέξοδο, η συγγραφέας, με μεγάλη τέχνη, οδηγεί τον αναγνώστη σ’ ένα ξέφωτο, απ’ όπου μπορεί να θαυμάσει τη δύναμη του ανθρώπου. Γιατί, τελικά, το βιβλίο αυτό δεν είναι παρά ένας ύμνος στη ζωή και στον άνθρωπο.



Η Ακακία Κορδόση γεννήθηκε στο Μεσολόγγι. Σπούδασε Κλασσική Γαλλική Φιλολογία στην Ελλάδα και Μοντέρνα Φιλολογία στη Γαλλία. Υπηρέτησε στην Υπηρεσία Τύπου της Γαλλικής Πρεσβείας και στη Μέση Εκπαίδευση ως καθηγήτρια. Έχει γράψει μυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, δοκίμια και μελέτες.







Το 1979 βραβεύτηκε απ’ την Ακαδημία Αθηνών για γλωσσική μελέτη της και το 1991 της απονεμήθηκε από την Ακαδημία της Γαλλίας το Μέγα Βραβείο των Γαλλικών Γραμμάτων –τιμή που έγινε για πρώτη φορά σε Έλληνα συγγραφέα– για τη συλλογή διηγημάτων της με τον τίτλο Δεκατρείς φωνές της σιωπής, που είχε κυκλοφορήσει με μεγάλη επιτυχία και στη Γαλλία.



Η Ακακία Κορδόση έχει μεταφράσει για γνωστούς εκδοτικούς οίκους κλασσικά έργα Γάλλων συγγραφέων, καθώς και την Ιστορία της πολιορκίας του Μεσολογγίου, του Αύγουστου Φάμπρ. Έχει δημοσιεύσει πλήθος χρονογραφήματα και άρθρα σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά και έχει κάνει πολλές εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.



Είναι επίτιμο μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Μεσολογγίου και μόνιμο μέλος του Δ.Σ. του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Μεσολογγίου.



Είναι μέλος του Διεθνούς Κολεγίου Μεταφραστών Λογοτεχνίας, του Διεθνούς Οργανισμού Θεατρικής Έρευνας και του Πανελλήνιου Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας.

Το 2003 εξελέγη ομόφωνα για το σύνολο του έργου της επίτιμη διδάκτωρ της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών



πηγή εφημερίδα Αιχμή

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Έκθεση φωτογραφίας του Γιάννη Μπεχράκη για τους ψαράδες της λιμνοθάλασσας



Παναγία Προκοπανισιώτισσα



Το Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου και η Κινηματογραφική Λέσχη Μεσολογγίου, την Παρασκευή 22 Οκτωβρίου στις 8.30 μ.μ. στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, συνδιοργανώνουν μια πολύ σημαντική εκδήλωση, με θέμα: «Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου - Προστασία και αειφορική διαχείριση του υδροβιότοπου», .....στην οποία συμπεριλαμβάνεται και έκθεση φωτογραφίας του διάσημου φωτογράφου Γιάννη Μπεχράκη, με τίτλο: «Οι ψαράδες της Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου». Τα φωτογραφικά εκθέματα παρουσιάστηκαν πριν δύο χρόνια και στην Αθήνα, στα πλαίσια της «Παγκόσμιας Ημέρας Υδροβιοτόπων».




Λίγα λόγια για τον Γιάννη Μπεχράκη



Ο Γιάννης Μπεχράκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Σπούδασε φωτογραφία στην

ΑΚΤΟ και απέκτησε BSc in Arts στο Middlesex University. Στα τέλη του 1987 άρχισε συνεργασία με το πρακτορείο REUTERS και σήμερα κατέχει θέση Chief Photographer στο μεγαλύτερο ειδησεογραφικό πρακτορείο του κόσμου. Έχει καλύψει μεγάλα γεγονότα στην Ευρώπη, Αφρική, Μέση Ανατολή και Ασία, όπως τους πολέμους και εμφύλιες συρράξεις στην Κροατία, Βοσνία, Κόσσοβο, Τσετσενία, Λίβανο, τον πρώτο και δεύτερο πόλεμο του Κόλπου, στη Σομαλία, τη Σιέρα Λεόνε, το Αφγανιστάν και το Κουρδιστάν, τις αλλαγές στην Ανατολική Ευρώπη, τις ταραχές στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, την κηδεία του Αγιατολάχ Χομεϊνί στο Ιράν, μεγάλα πολιτικά γεγονότα στη Δυτική Ευρώπη, τους καταστροφικούς σεισμούς στην Τουρκία το Ιράν και το Κασμίρ, έκανε αποστολές στη Βόρεια Αφρική και την Εγγύς Ανατολή. Έχει καλύψει μεγάλα αθλητικά γεγονότα όπως, το Μουντιάλ στην Αμερική το 1994 και τέσσερις Ολυμπιάδες μεταξύ αυτών και της Αθήνας το 2004.

Ο Κωστής Χριστοδούλου από την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ ρωτάει τον Γιάννη Μπεχράκη, εάν ένας άνθρωπος που καθημερινά βλέπει μπροστά του να εξελίσσονται οι σκληρότερες εικόνες βίας έχει σκεφτεί ποτέ να τα παρατήσει, να πει: «μέχρι εδώ ήταν». Και ο Γιάννης Μπεχράκης απαντά: «Όχι, ποτέ. Μερικές φορές έχω απογοητευτεί, αφού το αποτέλεσμα της δουλειάς μου δεν είναι αυτό που θα ήθελα. Από τότε που άρχισα αυτήν τη δουλειά πίστευα ότι μέσω της δουλειάς μου θα μπορούσα να αλλάξω πολλά πράγματα στον κόσμο. Αγαπάω και πιστεύω τόσο πολύ στη δουλειά μου, αν και πολλές φορές έχω απογοητευτεί. Νομίζω ότι θα τη σταματήσω μόνο όταν δεν αντέχουν πια τα πόδια μου. Το να δουλεύεις στην ομάδα του Reuters και να έχεις περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους καθημερινά να μαθαίνουν τα νέα από εσένα και την ομάδα σου, είναι τεράστια ευθύνη».

Το τελευταίο διάστημα ο Γιάννης Μπεχράκης βρίσκεται σε διαρκή μετακίνηση μεταξύ Αθηνών και Ιερουσαλήμ, όντας διευθυντής του μεγαλύτερου φωτογραφικού γραφείου στον κόσμο, του πρακτορείου Reuters, καλύπτοντας τα γεγονότα της περιοχής του Ισραήλ και της Παλαιστίνης.



Βραβεία - Διακρίσεις:

Ανάμεσα σε δεκάδες διεθνείς βραβεύσεις ξεχωρίζουν οι εξής: το 1998, το 2002 και το 2004 αναγορεύτηκε κορυφαίος Ευρωπαίος φωτορεπόρτερ της χρονιάς από την Fuji στο Λονδίνο, την Βαρκελώνη και την Ρώμη αντίστοιχα.

Το 2000 στο Άμστερνταμ του απενεμήθη το πρώτο βραβείο στην κατηγορία «Ειδήσεις» στον παγκόσμιο φωτογραφικό διαγωνισμό World Press Photo για μια σειρά 12 φωτογραφιών από το Κόσσοβο. Την ίδια χρονιά βραβεύτηκε από το Overseas Press Club of America, στη Νέα Υόρκη για το καλύτερο ξένο ρεπορτάζ στις Η.Π.Α., το πιο σημαντικό βραβείο για ξένους ανταποκριτές στην Αμερική. Το 2000 του απενεμήθη το βραβείο του Ιδρύματος «Μπότση», από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.



Το 2002 κέρδισε το παγκόσμιο βραβείο Πολεμικών ανταποκριτών «Bayeux» στο Παρίσι από βετεράνους της απόβασης στη Νορμανδία.

Το 2003 και 2009 βραβεύτηκε στον παγκόσμιο διαγωνισμό «China International press photo contest».

Έχει κερδίσει τον τίτλο του Έλληνα φωτορεπόρτερ της χρονιάς, 7 φορές από την Fuji.



Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Η ηρωική Έξοδος του Μεσολογγίου - Η ιστορία μέσα από τα μάτια ενός καλλιτέχνη

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Παλιές cart postal με θέματα από το Μεσολόγγι


































 
*/*Ευχαριστούμε που μας επισκεφθήκατε!*/*