Τα δε δεινά των επιζώντων απ΄ αυτή την ηρωική Έξοδο είναι απερίγραπτα. Ακόλουθη επιστολή ενός γόνου πλούσιας οικογένειας καταγόμενου απ΄ τον Μαχαλά Ξηρομέρου (Γιαννάκης Γαλάνης του Κώστα , ανιψιός του Πάνου Γαλάνη ή Μεγαπάνου) απευθυνόμενος με επιστολή του, το 1828, προς τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και της οποίας επιστολής διατηρούμε το ύφος καθώς και την ορθογραφία της, θα σας πείσει περί του λόγου το αληθές.
«Προς
Τον Εξοχώτατον Κυβερνήτην της Ελλάδος
Επτά ήδη ολόκληρους χρόνους αγωνίζομαι δεινώς , παντού πληγωμένος , παντού θυσιασμένος. Τα δεινά μου, επαυξάνονται οσημέραν , υπερπήδησαν πλέον τα όριά των. Το Μεσολόγγι εκείνο μ΄ έβαλε ζωντανόν εις τον τάφον. Εκεί μόλις διεσώσα την ζωήν. Εκεί αιχμαλωτίσθη ολόκληρος η οικογένειά μου , δια την απολύτρωσιν της της οποίας είμαι δανεισμένος δύο χιλιάδες γρόσια με τον πλέον βαρύν τόκον. Ονειρευόμενος την παρελθοθύσαν ζωήν μου , θεωρώ πλέον τον εαυτόν μου εις το πλέον ελεεινόν χάλι , ώστε μήτε δια την εκστρατείαν είμαι πλέον , μήτε και ν΄αγωνισθώ , καθώς πρότερον. Δεν μοι μένοι , ενώ εμφανίζομαι προς μόνην την ελπίδαν μου, την Εξοχότητά σας, ειμή ή να με δώσετε ένα ήσυχον πόρον ζωής ή να πνιγώ με την οικογένειάν μου εις την θάλασσαν, παρά ν΄ αποθάνω ατίμως εις τους δρόμους από την πείναν. Μένω βέβαιος ότι θέλετε επιβλέψει εις τα δεινά μου. Και είμαι δούλος σας ταπεινός.
Τη 23 Φεβρουαρίου 1828 Ναύπακτος. Γιαννάκης Κώστα Γαλάνης
από Ξηρόμερο»
