Πανηγύρια που φημίζονται για τη θρησκευτική ή την εμπορική σημασία τους, υπάρχουν σε πολλά μέρη της πατρίδας μας. Όμως πανηγύρι με ένα πολύ σύνθετο ιστορικό, θρησκευτικό, κοινωνικό και συμβολικό μαζί χαρακτήρα, μονάχα στο Μεσολόγγι συνηθίζεται. Εκεί κάθε χρόνο, το ξημέρωμα της μεγάλης γιορτής της Πεντηκοστής, σημαίνει και την έναρξη ενός τριημέρου, γραφικότατου λαϊκού πανηγυριού, ένα ηρωικό τραγούδισμα του ακοίμητου πόθου της λευτεριάς, γλέντι μαζί και κατάνυξη. Το πανηγύρι πήρε το όνομά του από το μεταβυζαντινό μοναστήρι του Αη-Συμιού, που χτίστηκε το 1740 σε μια λαγκαδιά του Ζυγού, κατάφυτη, οκτώ χιλιόμετρα ανατολικά του Μεσολογγίου.

Μεσολογγίτικο πανηγύρι

«Πάλες καλές αντάμωσες πάλε ν’ανταμωθούμε

στον Αι - Συμιό στο πλάτανο και στη κρύα βρυσούλα

Που ‘χουν οι κλέφτες γιόρτασμα που ‘χουνε πανηγύρι

που ‘χουν αρνιά και ψένουνε κριάρια σουβλισμένα

Που ΄χουν κι ένα γλυκό κρασί από το μοναστήρι»